Page 16 - Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
P. 16
διεθνούς), διότι ο πολιτισμός αντιπροσωπεύει τη βασιλιάδες των αραβικών χωρών επιζητούν την
συνολική αντίληψη που έχει μια κοινωνία για τον αμερικάνικη ομπρέλα προστασίας (και έμμεσα την
άνθρωπο, τη φύση και τον κόσμο. Είναι λοιπόν ισραηλινή, όσο παράξενο κι’ αν φαίνεται αυτό, βλ.
ένα σύστημα, που περιλαμβάνει και ιεραρχεί όλες Κουβέιτ, βλ. Σαουδαραβία). Από την άλλη οι Σιίτες
τις εκφράσεις της υλικής και πνευματικής ζωής του Ιράν δεν είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν
του λαού». Το πρώτιστο καθήκον λοιπόν είναι στους ισλαμιστές της Άγκυρας την ηγεμονία
να καλλιεργηθεί και να σφυρηλατηθεί πάλι το των ομοθρήσκων τους, παρά τα φαινόμενα, που
φρόνημα του Έλληνα ως πρώτιστο καθήκον της όμως απατούν. Ούτε οι τουρκογενείς χώρες που
ελληνικής πολιτείας, σύμφωνα και με τη ρήση συνορεύουν με τη Ρωσία είναι πρόθυμες να τα
«Τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, το δ’ ἐλεύθερον τὸ χαλάσουν με τη γείτονα για χάρη της Τουρκίας.
εὔψυχον», Δηλαδή το φρόνημα, είναι η προϋπόθεση Η Τουρκία είναι ευάλωτη και αυτό το ξέρουν οι
για την ελευθερία, που με τη σειρά της είναι Ρώσοι και οι Ισραηλινοί, όχι δυστυχώς οι ΄Ελληνες.
προϋπόθεση για την ευημερία. Οπότε το πρώτο Επιπλέον η στρατηγική σημασία της Τουρκίας
και βασικό μέλημα είναι η εκ βάθρων αναμόρφωση δεν είναι η ίδια, όπως επί ψυχρού πολέμου. Ο
της παιδείας με απομάκρυνση όλων εκείνων των στρατιωτικός κίνδυνος από μέρους της Ρωσίας
ατόμων στα εκπαιδευτικά και πνευματικά ιδρύματα, έχει βασικά εκλείψει. Ο πόλεμος τώρα διεξάγεται
που στόχος τους είναι να μεταβάλουν την ελληνική στο πεδίο κυρίως των υδρογοναθράκων. Έχουμε
νεολαία βορά της κοινωνίας της αγοράς, προς δόξα την πεποίθησή ότι, στον βαθμό που η Τουρκία
της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης. αντιμετωπίζει προβλήματα στα νοτιοανατολικά
Αναφορικά με την αποτρεπτική δύναμη, πολλοί σύνορά της, αυξάνουν για την Ελλάδα οι
ισχυρίζονται ότι δεν χρειαζόμαστε αμυντική δυνατότητες να αξιοποιήσει τα συγκριτικά
θωράκιση ούτε χρηματικές δαπάνες για πλεονεκτήματα, όπως λέγεται, αυτής της νέας και
εξοπλισμούς, αλλά αξιοποίηση αυτών των χρημάτων πρόσφορης διεθνούς συγκυρίας, η οποία παίρνει
σε επενδύσεις στην παιδεία, την υγεία, την πρόνοια και θα πάρει στο μέλλον μόνιμα χαρακτηριστικά.
κ.λπ. Ασφαλώς όλοι αυτοί έχουν δίκαιο, αν ζούσαμε
σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, με γείτονες των
οποίων οι κυβερνήσεις τρέφουν φιλικά αισθήματα Με θεωρία ρεαλισμού στις διεθνείς
απέναντί μας, είναι ειρηνόφιλες, δεν διακατέχονται
από αλυτρωτικές και επεκτατικές βλέψεις και εν σχέσεις
πάση περιπτώσει τις διακατέχει ένας ακατάσχετος
διεθνισμός, που απαλείφει αυτομάτως όλα τα Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στα τρέχοντα
προβλήματα από την γειτονιά μας. Χρειάζεται ζητήματα που τίθενται σήμερα και οι διπλωματικοί
όμως να αντιληφθούμε για πολλούς και διάφορους ελιγμοί αντιμετώπισής τους, στην εναλλακτική μας
λόγους ότι η πραγματικότητα, στην περιοχή μας πρόταση, ξεδιπλώνονται με τις βασικές αρχές τις
τουλάχιστον, είναι τελείως διαφορετική. Άλλο θεωρίας του ρεαλισμού στις διεθνείς σχέσεις. Η
είναι το θέμα της μίζας και της ρεμούλας για τα προσήλωση στη ρεαλιστική σύνεση αποτελεί την
απαραίτητα εξοπλιστικά προγράμματα και άλλο πηγή από την οποία πρέπει να τροφοδοτούνται τα
ένα απαραίτητο ελάχιστο όριο αποτρεπτικής χαρακτηριστικά της ελληνικής διπλωματίας. Στο
ικανότητας της πατρίδας μας. Οι γείτονές μας Κίνημα μας αφομοιώσαμε πλήρως τη θεωρία του
εξοπλίζονται ως αστακοί. Εμείς δεν μπορούμε να ρεαλισμού που απαιτεί πλήρη κατανόηση, αποδοχή
υποδυόμαστε τους ειρηνοποιούς, εάν δεν θέλουμε και προσαρμογή στην «ακατανίκητη δύναμη των
να διακινδυνεύουμε την εθνική μας ανεξαρτησία υφιστάμενων δυνάμεων και στον αναπόφευκτο
και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. «Οι φρόνιμοι, χαρακτήρα των υφιστάμενων τάσεων». Σύμφωνα
όταν δεν τους αδικεί κανείς, μένουν βέβαια, ήσυχοι, με αυτές τις επιταγές, οι αποφάσεις της Ελλάδας
αλλά οι γενναίοι, όταν αδικούνται, πολεμούν πρέπει να βασίζονται σε μια ορθολογιστική
και όταν ο πόλεμος τους ευνοήσει, κάνουν πάλι ανάλυση της ισχύος της χώρας στην περιοχή των
ειρήνη». Βαλκανίων. Δεν πρέπει η Ελλάδα να λειτουργήσει
Οι συμμαχίες της Ελλάδας πρέπει να είναι με τους ως αναθεωρητική δύναμη, και σε καμία περίπτωση
ισχυρούς πρωταγωνιστές. Η Ρωσία και το Ισραήλ δεν πρέπει να υιοθετήσει επεκτατικές εδαφικές
είναι ισχυρές χώρες και οφείλουμε να ενισχύσουμε σκέψεις ή ενέργειες. Κάτι τέτοιο θα είχε τρομακτικά
την επικοινωνία και την συνεργασία μαζί τους. αρνητικές συνέπειες, θα προκαλούσε διεθνή
Ο μουσουλμανικός κόσμος είναι αθεράπευτα κατακραυγή και θα καθιστούσε την Ελλάδα μόνιμο
διασπασμένος. Οι πρίγκιπες, οι εμίρηδες και οι μέρος του προβλήματος στη Νοτιοανατολική
Ευρώπη.
16 | Συνέργεια για την Ελλάδα
