Page 19 - Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
P. 19
Το ποσοστό των αμυντικών δαπανών στο εισόδημα,
εκφράζει σε ικανοποιητικό βαθμό το επίπεδο
άμυνας μιας χώρας όταν, οι μεν αμυντικές δαπάνες
αντανακλούν το πραγματικό κόστος παραγωγής
της άμυνας, το δε εισόδημα αντιπροσωπεύει τη
συνολική χρηματική αξία των υλικών αγαθών και
υπηρεσιών που παράγονται στη χώρα.
Ένα θετικό παράπλευρο αποτέλεσμα των
Αμυντικών Δαπανών είναι η συμβολή τους στην
ανάπτυξη της οικονομίας μέσα από επενδύσεις και
εκσυγχρονισμό.
Κατευθυντήριες Γραμμές Δαπανών
Η Ελλάδα έχει μια στρατηγική θέση στη Μεσόγειο,
μια μεγάλη ΑΟΖ, περιπολία και περιφρούρηση
χιλιάδων νησιών και πορωδών συνόρων για
τον περιορισμό της λαθρομετανάστευσης και
της προσφυγιάς. Χρειάζεται να προαγάγει τη
σταθερότητα στα Βαλκάνια και στην Ανατολική
Μεσόγειο και να αντιμετωπίζει την διηνεκή ένταση
των Σχέσεων με την Τουρκία.
Οι στρατιωτικές προμήθειες στην Ελλάδα
γίνονται, σχεδόν, κατά αποκλειστικότητα μέσα
από εισαγωγές με κύριους εξαγωγείς τις ΗΠΑ,
Γερμανία και Γαλλία. Ωστόσο, διατηρώντας το
ειρηνικό περιβάλλον στην Ελλάδα έχει υψηλό
κόστος Αμυντικών Δαπανών. Έτσι, χρειάζεται
προγραμματισμός, προμήθεια, κατανομή και χρήση
των μέσων και πόρων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι βασικότερες κατευθυντήριες γραμμές
ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ Αμυντικών Δαπανών προέρχονται από το ΝΑΤΟ
και είναι οι παρακάτω:
Η Οδηγία του 2% των Αμυντικών Δαπανών:
Το 2006 οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ αποφάσισαν
να δεσμεύουν τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ των για
Η εθνική άμυνα είναι ένα αμιγώς δημόσιο αγαθό. H Αμυντικές Δαπάνες. Ωστόσο οι περισσότερες χώρες
υπηρεσία που προσφέρει, δηλαδή η περιφρούρηση μέλη δεν τηρούν τη δέσμευση αυτή. Η δέσμευση
της εθνικής ασφάλειας, χαρακτηρίζεται από την αυτή υποδηλώνει τον δείκτη της συνεισφοράς των
ιδιότητα της αδιαιρετότητας, εφόσον κανένας μελών στην άμυνα, την αξιοπιστία και την πολιτική
δεν μπορεί να αποκλείσει από τις ωφέλειες δέσμευση
τους, οποιονδήποτε δεν είναι διατεθειμένος να Οδηγία του 20% των Αμυντικών Δαπανών για
καταβάλει το αντίτιμο για τη συμμετοχή του στην Προμήθεια Εξοπλισμών και Υποδομών:
απόλαυσή τους. Οι Εθνικές Αμυντικές Δαπάνες καλύπτουν τρεις
Η αδιαιρετότητα και η μη ανταγωνιστική κατηγορίες δαπανών: (1) Αμοιβές Δαπανών για
κατανάλωση της άμυνας, δεν επιτρέπουν στο την αποζημίωση του Προσωπικού,
μηχανισμό των τιμών να κινητοποιήσει τις (2) Δαπάνες για την Υποστήριξη και τη Λειτουργία
αναγκαίες ποσότητες πόρων, για την παραγωγή (Λειτουργικά Έξοδα και Επιχειρήσεις, Ασκήσεις)
του κοινωνικά άριστου επιπέδου της. Είναι λοιπόν και
αναγκαία η παρέμβαση του κράτους για τον (3) Δαπάνες για την Απόκτηση και
προσδιορισμό του άριστου επιπέδου παραγωγής Προμήθεια Εξοπλισμών και Υποδομών.
της άμυνας και τον καθορισμό του τρόπου Οι τελευταίες δαπάνες θα πρέπει να είναι
χρηματοδότησης του κόστους παραγωγής του τουλάχιστον 20% του συνόλου των όλων
επιπέδου αυτού. Αμυντικών Δαπανών.
Συνέργεια για την Ελλάδα | 19
