Page 31 - Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

χρόνιων νοσημάτων.
• Πρόληψη ατυχημάτων.
• Υγεία μητέρας-παιδιού.
• Προγράμματα Δημόσιας Υγείας σε ευπαθείς και
ειδικές ομάδες του πληθυσμού.
• Προγράμματα για τη μείωση των ανισοτήτων
στην υγεία.
• Επαγγελματική υγεία.
• Ψυχική υγεία και πρόληψη χρήσης
εξαρτησιογόνων ουσιών.
• Περιβαλλοντική υγιεινή.
• Φυσική και κοινωνική αποκατάσταση.
• Σχεδιασμός, προγραμματισμός και αξιολόγηση
υπηρεσιών υγείας.
• Εκτίμηση των συνεπειών στην Υγεία από
τα επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης, της
βιολογίας και της γενετικής.
• Ανάπτυξη μηχανισμών ταχείας αντίδρασης.
• Αντιμετώπιση έκτακτων κινδύνων και
απρόβλεπτων καταστάσεων.
• Εκπαίδευση και έρευνα στη Υγεία.
• Επιστημονική τεκμηρίωση των δράσεων.
Σύγκρουση με τη σημερινή κατάσταση
στην Υγεία
Η εναλλακτική μας πρόταση έρχεται αντιμέτωπη
και συγκρούεται με την σημερινή κατάσταση, η
οποία καταγράφει αδυναμίες όπως
• Απουσία εθνικής πολιτικής και εθνικών στόχων.
Η απουσία εθνικής πολιτικής και συγκεκριμένων
εθνικών στόχων για την υγεία αποτελεί μια
θεμελιώδη αδυναμία του συστήματος με πολύ
καθοριστικές συνέπειες για τις Υπηρεσίες Δημόσιας
Υγείας. Μία εθνική πολιτική υγείας που οικοδομείται
με επίκεντρο την προστασία της υγείας, οφείλει να
λαμβάνει υπ’ όψιν της και να προσανατολίζει τις
δράσεις της σε όλους τους περιβαλλοντικούς και
συμπεριφορικούς παράγοντες που επηρεάζουν
την υγεία στη σύγχρονη κοινωνία. Ένας τέτοιος
αναπροσανατολισμός της πολιτικής υγείας έχει
καταλυτικές συνέπειες στον τρόπο λειτουργίας
των υπηρεσιών υγείας, στις προτεραιότητες και στη
χρηματοδότηση των επιμέρους δραστηριοτήτων
στην υγεία. Είναι σαφές, ότι μια τέτοια προσέγγιση
μεταβάλλει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται
αντιληπτή η πολιτική υγείας και μεταφέρει τη
συζήτηση και τις προτεραιότητες από το επίπεδο
της περίθαλψης, στο επίπεδο της Δημόσιας Υγείας.
Η απουσία εθνικής πολιτικής υγείας και εθνικών
στόχων στερεί από το σύστημα Δημόσιας Υγείας
τη δυναμική, τους στόχους και τους πόρους για
την ανάπτυξή του.
• Ανεπαρκείς πόροι για τη Δημόσια Υγεία.
Ο προϋπολογισμός και γενικότερα οι πόροι για
τη Δημόσια Υγεία είναι τόσο περιορισμένοι,
ώστε η ανεπάρκειά τους να θέτει σε αμφιβολία
τη δυνατότητα υλοποίησης της αποστολής
τους. Παράλληλα, η φύση των δραστηριοτήτων
Δημόσιας Υγείας είναι τέτοια που - πλην εξαιρέσεων
- δεν οδηγεί αυτόματα σε ζήτηση υπηρεσιών από
μέρους των πολιτών και συνεπώς αποστερεί το
σύστημα από την κοινωνική εκείνη πίεση η οποία
θα μπορούσε να συμπαρασύρει τη διάθεση πόρων.
Οι πόροι απορροφώνται κατά κανόνα από το
«αδηφάγο» νοσοκομειακό σύστημα, κάτω από την
κοινωνική πίεση που η λειτουργία του δημιουργεί.
Η διασφάλιση των αναγκαίων οικονομικών και
άλλων πόρων για τη Δημόσια Υγεία είναι ευθύνη
της κεντρικής διοίκησης και συνδέεται με την
εθνική πολιτική και τους εθνικούς στόχους για την
υγεία.
• Ανυπαρξία Περιφερειακών Υπηρεσιών Δημόσιας
Υγείας.
Η έλλειψη περιφερειακής οργάνωσης και η
ανυπαρξία Περιφερειακών Υπηρεσιών Δημόσιας
Υγείας αποτελούν μια από τις σημαντικότερες
αδυναμίες του συστήματος. Η ανυπαρξία
Περιφερειακών Υπηρεσιών αποστερεί το σύστημα
από τους φορείς του περιφερειακού συντονισμού
και της περιφερειακής διατομεακής συνεργασίας.
Δεδομένου μάλιστα ότι οι Νομαρχιακές Υπηρεσίες
Δημόσιας Υγείας δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα
του Υπουργείου Υγείας, πρακτικά το σύστημα
Δημόσιας Υγείας δεν διαθέτει εκτελεστικό
μηχανισμό, παρά μόνο κεντρική διοίκηση.
Συνέργεια για την Ελλάδα | 31